De Carausius morosus, in de volksmond beter bekend als de wandelende tak, is gekend om zijn indrukwekkende camouflage. Het beschermt zich tegen vijanden doordat het op gewone takken lijkt en zich ook zo gedraagt. In het geval van uiterste nood laat het zich zelfs uit de bomen vallen, om zo tussen de gewone takken te belanden.
De wandelende tak is een voorbeeld van dat niet alles is wat het lijkt. Wie door het bos wandelt, gaat er van uit dat elk takje van hout is. ‘Niet verwonderlijk en nog minder belangrijk’ zal je zeggen, maar het is een manier van denken die veel verder dan dit gaat. Als morgen in de krant staat dat kolonel Khaddafi na een bombardement omgekomen is, zullen velen onder ons dat geloven, zonder dat er enig bewijs van bestaat. En dan heb ik de ietwat verdachte dood van bin Laden er nog niet bijgehaald…
Alles wat de media ons dagelijks voorschotelt, wordt zonder morren, en vooral zonder denken, geslikt. Het moeten dan nog geen grappen zoals die van Basta zijn, het kan ook veel verder dan dat gaan. Ben ik een ‘complotdenker’ als ik insinueer dat veel feiten anders verteld worden door druk of door inmenging van overheden? De journalist mag dan misschien de waakhond van de maatschappij genoemd worden, toch mag men het denken niet aan een ander overlaten. Dit is echter geen sneer naar het journalistieke vak, aangezien de doorsnee journalist vaak moet vertrouwen op informatie die hij van hogerop krijgt. Over de belangrijkste zaken heeft de journalist het minste controle.
Ben je dan ooit zeker van de waarheid en mag je vanaf nu het nieuws niet meer bekijken? Het antwoord op beide vragen is: ‘neen’. Een kritische geest en discussies kunnen echter alleen maar aangemoedigd worden, zodat we verdachte verhalen met een korreltje zout leren nemen. Want we mogen niet vergeten dat sommige overheden de media niet voor niks beïnvloeden. Als sommige hoge pieten in noodsituaties verkeren, zullen ze alles doen om niet tussen de gewone takken te moeten vallen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten