Ik vat even het verloop van de voorbije zes weken samen. Alles begon met Mohamed Bouazizi, een Tunesische man met een diploma maar zonder werk. Toen zijn illegale verkoop van groenten en fruit ook nog eens hardhandig gestopt werd, zag hij het even niet meer zitten. Een genegeerde klacht en een paar liter benzine later werd iets in gang gezet wat heel de Arabische wereld in rep en roer zou zetten. De Tunesische president Zine El Abidine Ben Ali zou het eerste slachtoffer worden van een indrukwekkende revolutie. De demonstraties begonnen in Bouazizi's woonplaats en het internet deed de rest. Amper een maand na de zelfverbranding van de nieuwe nationale held van Tunesië ontbond Ben Ali zijn regering en vluchtte naar Parijs. Dat zagen onze Franse vrienden niet zitten en Ben Ali kon zijn bezoekje aan de Quartier Pigalle al direct vergeten. "Dan maar naar andere tirannieke vrienden" zal hij gedacht hebben, en vertrok naar Saoedi-Arabië.
Wie dacht dat het hier zou stoppen kwam bedrogen uit. Na enkele schermutselingen in Algerije begon het feest namelijk ook in Egypte. Tussen 17 en 23 januari vonden hier ook enkele zelfverbrandingen plaats. Op dat moment waren het niet enkel deze mensen die het warm onder de voeten kregen, want president Hosni Moebarak besefte ook wel dat de miserie zijn richting uitging. De kleine manifestaties groeiden al snel uit tot reusachtige protesten. Wie het gewoon was zijn dagen te verslijten op de bankjes op het Tahrirplein moest ander vertier zoeken. Misschien hebben ze wel nog belspelletjes in Egypte? Niemand weet hoe het verder met Moebarak gaat aflopen, maar ik vermoed dat Ben Ali al snel een roommate gaat krijgen.
In Saoedi-Arabië mag men trouwens alvast stapelbedden gaan kopen. Het is maar kwestie van tijd tot presidenten zoals Abdullah II van Jordanië en Moammar al-Qadhafi van Libië het lijstje gaan vervoegen. En ja, ook in Saoedi-Arabië is de spanning te snijden. Dat de 'partners in crime' al maar snel naar nieuwe vertrekken gaan zoeken. Ik stel alvast voor ze naar Het Land Van Ooit te sturen. Daar zijn geen inwoners die kunnen protesteren en zo heeft het 'land' toch ook nog zijn nut gehad.
De voorbije zes weken leerden ons dat een kleine vonk van een ogenschijnlijk stabiele regio een enorme vuurhaard kan maken. Deze zin kan je zowel letterlijk als figuurlijk opnemen. 'The man with a jerrycan' Mohamed Bouazizi heeft de Arabische wereld geïnspireerd te vechten voor vooruitgang en welvaart. Hijzelf zal echter nooit te weten komen wat zijn daad in gang gezet heeft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten